De waarnemer

De wereld die wordt
waargenomen, vertelt mijn
verhaal als de illusie
van de waarnemer en
de werkelijkheid van de persoon.
die zijn dezelfde.

Een uitspraak door “Onbestempeld” op facebook gezet. Dank Johan voor de duidelijkheid.

Verschil van inzicht

Ik heb eerder verteld over mijn vuurdoop in de wandeling met Eef. Het punt waar Eef niet met me mee kon gaan, had in mijn beleving vooral met het bovenstaande te maken.
Eef doorzag de eenheid niet, had ik de indruk.
Zijn redenering was: Als jij een illusie bent, hoe kun je dan stoffelijke dingen ervaren? Hoe kun je seks ervaren, hoe kun je überhaupt iets ervaren dat er niet is? Want dat is de definitie van een illusie. Iets waarnemen wat echt lijkt, maar het in essentie niet is.

Seksualiteit

Hij noemt seksualiteit bij uitstek een aardse tak van sport. Hij ziet het regelmatig in mijn columns verschijnen. Maar als voor mij alles een illusie is waarom heb ik dan zoveel belangstelling in zoiets aards?
Eef is uitermate geïnteresseerd en wil mijn opvatting doorgronden. Maar dat ik de werkelijkheid als een illusie zie, kan er bij hem niet in. Als er niets is, is  er ook niets om te ervaren. Wat heeft het leven dan nog voor zin. Kun je net zo goed dood zijn.

Ik had het idee dat Eef wel in mij de waarnemer zag, maar (nog) niet dat ik ook de persoon ben. Ik heb hem tijdens ons lange gesprek een paar keer gezegd: “Niets menselijks is mij vreemd.” Het kwam niet binnen. Hij kon niet zien dat de waarnemer en de persoon één zijn.

Een oneindig prachtige illusie

Ja, ik doorzie, dat de werkelijkheid om me heen een illusie is. Een oneindig prachtige illusie, geheel en al voor mij om mij het leven te laten ervaren.
Om dat intens te kunnen ondergaan moet ik als persoon wel het gevoel hebben dat het `echt´ is.
Toen ik die eenheidservaring nog niet gehad had, was ik ervan overtuigd dat er buiten mij een onafhankelijke aardse werkelijkheid bestond. Nu weet ik dat het een illusie is, maar omdat ikzelf ook onderdeel van de illusie ben, lijkt het behoorlijk echt. Het grote verschil met voorheen is, dat ik ontdekt heb dat de wereld om mij heen absoluut niet onafhankelijk van mij is. Ik zie de wereld meebewegen met mijn overtuigingen. Ik weet dat de wereld in mij, door mij en voor mij gecreëerd wordt, steeds weer.

Dezelfde

Ik ben de “onbenoembare” waarnemer en mijn persoon is onderdeel van zijn illusie. De illusie, die ik ben, is de wereld zoals ik die om me heen waarneem en ervaar.
De waarnemer en zijn illusie, inclusief mijn persoon zijn dezelfde, zijn één.

Ik heb wel twee A4tjes vol geschreven om te proberen het Eef duidelijk te maken.
Johan verwoordt het in een paar woorden. Hoe simpel kan het zijn.

Ik wens jullie allen een mooie jaarwisseling ook al is het een illusie:-)

Neem mijn woorden niet voor waar aan, maar onderzoek wat voor jou waar is.

Wil je een keer met me wandelen klik hier

This article has 2 comments

  1. Johan Beantwoorden

    Mooie column! Dankzij de beperking van de tweetlengte op twitter was ik gedwongen om het zo kort te houden, maar dat je er meer woorden aan geeft is denk ik ook wel nodig. En dan nog wordt het allemaal kan ik me zo voorstellen, nog paradoxaler als je beseft dat juist ILLUSIES bij de ‘zoeker’ voorkomen om te zien dat hetgeen wordt waargenomen een illusie is. Zoals de moeder aller illusies: de illusie van afscheiding. Er is een boek in de reeks van Neale Donald Walsch die verschillende illusies prachtig en heel duidelijk uitlegt. Weet jij zo welke dat ook al weer is?
    Tot slot wil ik nog even toevoegen dat het illusiebegrip voornamelijk functioneel is op het pad en voor mij an sich geen heilige graal is. Dat je het uiteindelijk beseft is in die zin spontaan, dat je kunt er niet naar op zoek kunt gaan. Het volgt op de een of andere manier uit het telkens meer loslaten van gedachten die negatieve kanten van onze ervaring ‘echt’ maken.
    Het doorzien van die negatieve gedachtes/angsten/onzekerheden als onwaar en illusoir en daardoor er minder en minder aandacht aan te schenken leidt onvermijdelijk tot een punt van spontaan optreden van die eenheidservaring. Welke gedachtes dat zijn, verschilt per individu.

    Grtjs

    Johan

    • Johan Beantwoorden

      De zin:

      “Dat je het uiteindelijk beseft is in die zin spontaan, dat je kunt er niet naar op zoek kunt gaan. ”

      Moet zijn:

      “Dat je het uiteindelijk beseft is in die zin spontaan, dat je er niet naar op zoek kunt gaan. “

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *