Die afschuwelijke kloof

Bedachte concepten

Wat gaapt er een enorme en diepe kloof van beleving van de ervaring tussen de ego-staat en de staat van iemand die ontwaakt is.

Met name de bedachte concepten als vrije wil, keuzes maken, verantwoordelijkheid nemen, schuldig voelen, fouten maken en vooral het illusie begrip veroorzaken welhaast onoverkomelijke verschillen.
Als je ontwaakt bent zie je deze concepten als instrumenten om te ervaren. Dan weet je dat  we geen vrije wil hebben, dat lijkt alleen maar zo. Net als alles is ook de vrije wil een illusie. Er bestaat alleen de ervaring van een vrije wil hebben. In de ego-staat leeft de rotsvaste overtuiging dat er een vrije wil is.
Helaas voor het ego alles gebeurt gewoon en wij hebben daar geen enkele invloed op. Dat geldt evenzo voor al die andere concepten. Ze lijken heel echt, maar zijn niet echt.  Ze geven ons de ervaring dat we bijvoorbeeld  dingen fout doen. Het gaat puur en alleen om de ervaring. Dingen fout doen kan sowieso niet, er bestaat niet zo iets als goed of fout. Die overtuiging bestaat alleen in de ego-staat.

Dood ergeren

Vooral het concept van de vrije wil is voor een ego ontzettend moeilijk te verteren. Tenminste bij mij was dat zo. Als er geen vrije wil bestaat heeft het ego geen bestaansrecht meer. Juist aan die vrije wil ontleent het ego zijn belangrijkheid. Zonder vrije wil is het ego van nul en generlei waarde en daar zal het zich tot het uiterste toe tegen verzetten.

Als je vanuit de ego-staat kijkt naar iemand die ontwaakt is, zul je daar weinig van snappen en je waarschijnlijk dood ergeren.
Het lijkt of die ontwaakte, zich nergens wat van aantrekt. Hij neemt totaal geen verantwoordelijkheid voor zijn doen en laten. Hij komt mateloos arrogant over. Hij heeft de waarheid in pacht, lijkt het. Bovendien zegt hij dat hij geen controle heeft over wat er uit hem komt. Wat een onzin zal het ego zeggen, je kunt toch gewoon doen. En dat is precies wat de ontwaakte doet. Hij doet en zegt wat eruit hem komt  in het volste vertrouwen dat dat is wat er gebeuren moet.

Enorm verschil in perceptie.

De ego-staat is opgebouwd uit een enorme berg voorwaarden, patronen en overtuigingen. Hoe ouder je wordt hoe groter de berg. In de ego-staat lijkt alles zo verdomd echt. Als je uit die droom ontwaakt bent, blijkt alles een illusie. Een groter verschil in perceptie kun je je nauwelijks voorstellen.
Wat de ontwaakte doet past absoluut niet binnen de normen en waarden van de ego-staat. Nog erger hij heeft er lak aan.

Simpel voorbeeld: waarom zou je nog veiligheidsriemen in je auto dragen? Waarom zou je je auto of je huisdeur nog op slot doen? Als het bedoeld is dat je de ervaring krijgt dat je auto gestolen wordt, dan wordt hij gestolen of hij nu op slot staat of niet. Het heeft bovendien het voordeel dat het slot niet geforceerd wordt. 🙂

Vanuit de ego-staat zijn hier massa’s tegenargumenten voor, die allemaal erop gebaseerd zijn dat er geen vertrouwen is. Je moet je auto afsluiten anders wordt hij gestolen. Daar is nagenoeg iedereen rotsvast van overtuigd. Dat is precies wat het is: een overtuiging die nergens op gebaseerd is.

Spring over de kloof

Ik kan tot hier de ego’s horen protesteren. Het gaat om vertrouwen durven te hebben in het Leven, over het loslaten van al die vastgeroeste overtuigingen en oordelen. Over het loslaten van al die regels die je beperken om voluit te leven.
Het gaat erover of je durft te geloven dat alles Liefde is. Spring over de kloof en ga leven.

Als je een keer met mij als spirituele wandelcoach wil wandelen klik dan hier om je aan te melden

This article has 6 comments

  1. Annemarie Beantwoorden

    Jezus wat een bullshit. Dit is een übervoorbeeld van spirituele bypassing. Natuurlijk hebben we geen vrije wil, dat betwijfel ik niet, maar daar wordt hier mee aan de haal gegaan op een manier die nergens op slaat. Er wordt namelijk een voorkeur gegeven aan ‘tegendraads’ zijn, en dat wordt dan bestempeld als vertrouwen. Het spirituele ego ten voeten uit. Waarom nog uitkijken voor auto’s, gewoon oversteken dan maar lijkt me. In vertrouwen. Alsof verlichting iets aan de droom zelf zou veranderen. Niets anders dan het perspectief verandert, en daarmee vallen wellicht wat dingen weg, maar bij Onbestempeld gaat het alleen maar om Ik en Jij. Dat zegt al genoeg lijkt me. Het spiritueel ego wordt gevoed met waarheden die wel bestaan, maar niet op persoonlijk niveau. Deze verwarring is uiterst geniepig, en zal een hoop mensen schaden. Natuurlijk is de verlichte mens even verantwoordelijk voor zijn daden als de onverlichte mens. Punt is dat een persoon niet verlicht kán worden. Dat is gewoon onmogelijk vanwege de aard van dualiteit. Zo gauw gedacht wordt over ik en de ander, ís er al dualiteit. Dát is juist deel van die dualiteit. Maar het spiritueel ego gaat er mee aan de haal. Zegt dat alles een illusie is, behalve hij/zij zelf. En mag hij/zij dus doen wat hij/zij wil. Onzin. Niet in de zin dat iemand niet mag doen of laten wat hij wil, moet hij/zij zelf weten. Maar om het goed te praten op die manier is een mega drogredenering. Alsof er een kloof zou zijn tussen een verlichte persoon en de rest. Dat geeft precies de dualiteit al aan. De verlichte persoon weet dat hij alles is, dus inclusief de anderen, of dat hij niets is, dus ook niet zichzelf.

  2. Ronny Beantwoorden

    Waarschijnlijk begrijp ik het niet goed! Vertrouwen in het leven! Helemaal akkoord. Betekent het werkelijk de huisdeur open laten, geen veiligheidsriem dragen? Waarom dan niet ook door het raam van de vijfde verdieping springen? Ik ben 65+ en alle redenen om vertrouwen in het leven te hebben en om niet in de vrije wil te geloven maar is het niet de stem van het leven die in mij “redelijke” beslissingen” opwekt. Redelijk begrepen als aangepast aan de omgeving. Voor Darwin aanpassing die evolutie bepaalt..

  3. Simone Beantwoorden

    Dit heb ik ook in mijn leven ervaren. Het is , zo als het is. We kunnen vechten, willen, hopen, veranderen, doen. Het leven gaat gewoon door. Ik heb ervaren dat het leven pas mooi word als je alles accepteert zo als het is. Dan zie ik weer de zon schijnen, hoor ik de vogels fluiten. Ik moest leren, het gevecht loos te laten en accepteren wat er is om weer gelukkig te worden. Ik denk ook dat het loslaten een van de moeilijkste dingen in het leven is. Kies de weg van het minste weerstand, zoals een rivier stroomt naar de zee. Als kind had ik een droom die ik nooit vergeten ben: ik liep met mijn vriendin door een vervallen stad. Ik vond het dood eng, overal lag puin op de weg, ik was bang. Mijn vriendin liep gewoon door, maakte zich niet druk om de omgeving en was snel bij de ‘uitgang’ dat een verlichte deur was. Ik was bang, en kwam niet vooruit, bleef hangen tussen het puin. Later begreep ik wat deze droom betekende. Maar nog steeds blijf ik soms in de puin hangen. Is het leven een leerschool?
    Simone

  4. Gambheera van der Post Beantwoorden

    Wat denk je van het concept.
    ‘Er is alleen maar vrije wil.’
    Gaat ook voorbij het ego. 🙂

    • Guido van Mierlo Beantwoorden

      Dat is ook een mooi concept, maar dan praat je duidelijk over een andere “vrije wil” dan de “ego vrije wil” die ik in de column bedoel.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *