Gevoelens van anderen?

Slachtoffer

Wat mij het meest irriteerde aan mijn moeder was dat ze zo vast zat in de slachtofferrol. Het was haar allemaal aangedaan. Het duurde lang voordat ik de spiegel zag die ze me voorhield.
Ook ik vond dat het me allemaal aangedaan was. Ik wist niet beter of de ander was de schuld van mijn ellende. En mijn ouders waren de hoofdschuldigen. Ik weet nu donders goed dat zoiets helemaal niet kan. De ander kan mij niet kwetsen, dat kan ik alleen maar zelf doen.

Een wijze uitspraak van een Chinese krijger. ´Als een ander je iets wilt geven en je neemt het niet aan van wie is het dan?´
Klinkt heel wijs en logisch maar hoe doe je dat dan?

Gekwetst

Afgelopen dagen gebeurde mij iets dergelijks. Met een goed bedoelde doch achteraf niet zo´n handige actie heb ik Geert, een  familielid, gekwetst. Hij wilde daarom met de Kerst niet bij mij op bezoek komen, waardoor ik me op mijn beurt gekwetst voelde.
Ik voelde in mezelf de verontwaardiging. Ik had absoluut niet de intentie gehad om Geert te kwetsen volgens hem had ik me in privé-zaken gemengd waar ik niets mee te maken had.  Ik was de dader, hij het slachtoffer. Maar omdat ik me ook gekwetst voelde, maakte ik mezelf tot zijn slachtoffer. Hij had het mij aangedaan. Het duurde even voordat ik de spiegel zag die me werd voorgehouden.
Ik was boos op hem omdat hij zich als slachtoffer gedroeg en wat deed ik zelf? Ik maakte mezelf tot slachtoffer van hem.

Ik weet niet of het nog te volgen is. Maar het wordt zo gemakkelijk gezegd, dat de ander je niet kan kwetsen. Of dat je je niet door de ander kunt laten kwetsen, het gebeurt gewoon.
Ik voelde me gekwetst. Geert had het me aangedaan. Ook al zag ik dat ik mezelf daarmee tot slachtoffer maakte, het nare gevoel was er wel. Ik was gekwetst en verdrietig en boos.

Voorgevoel

Het bijzondere aan deze situatie was dat ik het aan voelde komen. De nacht voordat ik hoorde dat Geert niet zou komen had ik een akelige droom. Ik werd wakker met een gevoel van schuld, verdriet en boosheid. Ik kon het niet plaatsen. Naar mijn idee was er op dat moment geen enkele reden waarom ik me zo zou voelen. Toch kon ik het niet van me af zetten.
Later viel het kwartje. Het lijkt er erg op dat ik de boosheid en het verdriet van Geert, die zich door mij gekwetst voelde al beleefd had.

Voorspelling

Johan heeft het me al voorspeld, hoe meer je één wordt met ´Alles dat is´, hoe meer je de gevoelens van anderen kunt gaan ervaren. Ik kan me daar niets bij voorstellen, ik voel in mijn beleving niet zoveel, eigenlijk heel weinig. Ik kan me nog herinneren dat mijn vrouw mij een gebrek aan empathie verweet. Ik wist niet eens wat het woord betekende. Later ontdekte ik dat gebrek aan empathie een van mijn autistische trekjes is, dus ik kon er niets aan doen, zo was ik nu eenmaal. En nu zou ik opeens  gevoelens van anderen kunnen ervaren. Geert woont 200 kilometer bij me vandaan. Ik geloofde er niets van.

Het lijkt er erg op, dat het nu toch gebeurd is. Ik ben er behoorlijk van onder de indruk.

Wil je een keer met me meewandelen klik dan hier om je aan te melden

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *