Regisseur

Bekentenis

Vorig voorjaar heb ik op  facebook mijn bekentenis gepubliceerd over mijn seksuele geaardheid. Ik wilde me niet langer schamen over mijn ondeugd, over mijn speelsheid, over dat ik verleidelijke vrouwen opwindend vind. Ik was er helemaal klaar mee.
Het was niet zomaar een opwelling, er was een diepgaand emotioneel proces aan vooraf gegaan.
Nu ik er op terugkijk, zie ik hoe het stapje voor stapje voor mij geregisseerd was.

De omstandigheden die het mogelijk maakten werden zorgvuldig gecreëerd. Mijn relatie met Heleen kwam op een laag pitje te staan. Ik voelde me alleen en tekort gedaan.
Een uitstekende voedingsbodem voor een avontuurtje. En dat gebeurde dus prompt.
Op internet kreeg ik contact met ene Astrid ze daagde me uit mijn ondeugende kant ten volle uit te leven. Ik vond het geweldig, ik smulde er naar hartenlust van. Ik deed het stiekem, dat beviel me niet. Maar ik had niet de lef om er naar Heleen toe open over te zijn. Ik schaamde me ervoor.
In die periode was ik mijn verlichte perspectief helemaal kwijt en dat was maar goed ook. Op deze manier kon ik het  intens ervaren, het was allemaal echt voor mij. Ik had er niet voor gekozen, het gebeurde gewoon.

Stiekem

Ik kreeg steeds meer last van het stiekem doen. Precies op dat moment las ik een artikel van Johan over seks, liefde en relatie. Daarin beschreef hij hoe ondermijnend stiekem doen in een relatie is. Maar ja, open en eerlijk zijn was alleen aan de hele dapperen voorbehouden. Was ik zo dapper? Het leek een keus, maar ik kon niet anders, er was geen ontkomen aan. Dit moest ik doen. Als ik echt een vrije keus gehad had, had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Ik ben niet zo dapper.
Ik ging diep, diep door het stof en bekende aan Heleen mijn avontuurtje.
Het was niet dat ik er mee wilde stoppen, maar ik wilde open zijn en het verder onderzoeken.
Maar het bleef kriebelen Ik vond het moeilijk om er een punt achter te zetten want ik genoot er volop van. Maar ik besefte ook dat het op de een  of andere  manier niet klopte. Dat liet ik Astrid weten.
Haar antwoord benam me de adem; ze schreef: “Volgens mij accepteer jij die ondeugende kant van jezelf niet.”
Zo, die kwam vol binnen. Ineens zag ik wat er aan de hand was. Met haar had ik mijn ondeugende kant  uitgeleefd en wat had ik ervan genoten. Maar ik durfde er niet voor uit te komen dat ik er zo van genoten had. Ik schaamde me voor dat aspect van mezelf. Dit was mijn schaduwkant.
Ik doorzag hoe ik mijn hele leven lang daarmee omgegaan was. Hoe ik die kant van mezelf nooit een kans heb gegeven. Zo af en toe had ik er stiekem en in het donker aan toe  gegeven. Nu zag ik wat een enorm potentieel aan levensgeluk ik hiermee in de weg heb gestaan. Ik durfde er nooit van te genieten. Ik was er altijd hard voor weggelopen. Het voelde ook wrang dat ik daar nu pas achter kwam.

Schaduwkant

Dit was mijn schaduwkant die vol aan het licht kwam. Hier hoefde ik me helemaal niet voor te schamen integendeel, hier kon ik blij mee zijn, dat zou me veel vreugde en  blijdschap verschaffen.
Ik heb er Heleen over verteld en vervolgens mijn bekentenis op facebook gezet. Ik wilde er voor eens en altijd vanaf zijn. Ik wilde de ondeugd die er in mij leefde, open en eerlijk gaan ervaren.

Illusie

Nu ik erop terugkijk zie ik hoe het feilloos voor me in elkaar is gezet. Ik ben helemaal niet bewust aan de gang gegaan om mijn schaduwkant te onderzoeken.  Maar blijkbaar was ik er aan toe en ik werd aan de hand meegenomen.
Alles gebeurde precies in de juiste volgorde, de omstandigheden er omheen waren perfect zodat ik het ten diepste kon ervaren.

Dat is mijn illusie, die mij het Leven laat ervaren. Zo heb ik dit hele blijspel ervaren. Ja, ik deed mee, maar het werd voor mij geregisseerd. Dit had ik niet zo kunnen bedenken.

 

Neem niets uit dit verhaal voor waar aan. Ga op zoek naar je  eigen waarheid.

Wil je een keer met me mee wandelen, klik dan hier om je aan te melden.

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *