Vuurdoop

Levensvragen

Ik weet de antwoorden op mijn levensvragen zoals:
Ik weet wie/wat ik ben.
Ik weet waarom ik hier ben.
Ik weet wat de zin van mijn leven is.
Ik weet dat alles precies goed is zoals het is.
Mijn illusie heeft mij de antwoorden aangereikt. Ik ben er blij mee. Het heeft mij een nieuw perspectief op “de werkelijkheid” gegeven. Ik hoef er niet verder naar te zoeken. Het is klaar, ik weet het. Het geeft mij een gevoel van opluchting en innerlijke vrede met mezelf.

Groot mysterie

Afgelopen week maakte ik een wandeling met  Eef, niet als coach maar als vriend. Hij is de partner van mijn zus en leest mijn columns maar is het daar dikwijls niet mee eens. Voor hem kunnen wij de antwoorden op dit soort levensvragen niet weten, dat maakt onderdeel uit van “het grote mysterie”. Wij horen dit niet eens te weten volgens hem.
Hij vindt ook dat ik de antwoorden niet weet. Ik heb gewoon het ene geloof voor het andere ingeruild. Wat heeft het leven voor zin als je de antwoorden weet? Dan kun je net zo goed dood gaan. Hij heeft duidelijk een andere visie op de aardse werkelijkheid.

Ik weet voor mezelf dat het meer is dan zomaar een ander geloof. Het is een diep innerlijk weten. Ik ervaar de eenheid met alles en daarin liggen de antwoorden besloten. Dat is mijn waarheid en daar kom ik voor uit, ook al zijn anderen het daar niet mee eens.

Eef reageerde vrij heftig. Het voelde voor mij als een vuurproef. Ik had er tot dan toe alleen met mensen over gesproken die er voor open stonden of het er mee eens waren. Om er met iemand over te spreken die er zo afwijzend tegenover stond was een nieuwe ervaring. Van de andere kant was zijn visie niet nieuw voor mij. Het was een perspectief waar ik zelf nog niet zo lang geleden  vast van overtuigd was. Zijn argumentatie bevestigde mij in de overtuiging dat ik die visie nu achter me had gelaten.

Sjamaan.

“Het groot mysterie” zoals  Eef het noemt is voor mij een Sjamanen uitspraak. Als ik hem ernaar vraag komt hij met een bijzonder verhaal.
Hij lag thuis op de bank een beetje te doezelen toen zijn lichaam begon te schokken. Ineens had hij de ervaring dat hij veranderd was in een adelaar. Hij zweefde met machtige vleugelslagen door het luchtruim.
Een paar maanden later gaat hij op een regenachtige vakantiemiddag naar de bioscoop, iets dat hij zelden doet. De film vertelt het verhaal van een blanke jongen die bij de indianen tot sjamaan wordt opgeleid. De jongen krijgt dezelfde ervaring die  Eef had. Ook zijn lichaam ging schokken en hij veranderde in een adelaar.
Weer een poosje later komt  Eef bij “toeval” in zijn dorp bij een lezing van een Amerikaanse indianen sjamaan. De visie van de sjamaan op het leven en de aarde, is precies zoals  Eef erin staat. Het is zijn verhaal. Hij is diep geroerd.
Na afloop omhelst de indiaan  Eef, kust hem op de mond en zei dat hij hem direct herkend had.

Illusie

Wat een krachtige boodschappen en wat een geschenk.
Dit soort ontroerende verhalen met haast een onmogelijke samenloop van omstandigheden zijn voor mij de Magie van het leven. Ik verbaas me nergens meer over. In de illusie is alles mogelijk.
Dank  Eef voor je openhartigheid.

PS. Neem niets uit deze column voor waar aan. Het is slechts mijn waarheid. Onderzoek je overtuigingen en ga op zoek naar je eigen waarheid.

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *