Waar wil ik wonen?

Verdwaald.

‘Ik ben een Brabander die in Friesland verdwaald is,’ tenminste dat was wat ik vertelde als het zo ter sprake kwam.
Het was mijn vaste overtuiging. Toen ik in Friesland kwam wonen, was het tegen mijn zin. Ik zag destijds geen andere mogelijkheid, maar verwachtte  dat ik met een paar jaar weer weg zou zijn. En nu woon ik hier al tien jaar.
In gesprekken met vrienden verkondigde ik luidkeels dat ik het liefst ergens in een warm land, zuid Frankrijk of Spanje zou willen wonen in een groot familiehuis met wat kinderen en vooral ook kleinkinderen. Dat was mijn ideaal, dacht ik.

Laatst stelde Johan mij de vraag, stel nu dat geld geen rol zou spelen waar zou je dan willen wonen? Mijn eerste opwelling was: op een uitgestrekt landgoed in zuid Frankrijk, want dat wilde ik al jaren.

Het Franse leven

Een paar dagen later vertrok ik voor een drieweekse vakantie naar mijn dochter in Zuid Frankrijk. Het was fijn om bij haar te zijn. Maar ik voelde me er ook op de een of andere manier ontheemd, ik miste iets. Het werd me steeds duidelijker dat ik daar niet wilde wonen. Het was er fijn, de omgeving is prachtig, je kunt er heerlijk wandelen, maar ik voelde me er niet thuis.
Ik kreeg een berichtje van mijn zoon uit Amsterdam: Of het Franse leven wat voor mij was? Mijn antwoord was: Nee, niet echt, ik ben van Friesland gaan houden. Ik was verbaasd dat ik dit schreef, maar het was wel wat ik voelde. Na een week werd het verlangen om terug naar huis te gaan steeds sterker.
Gelukkig kwam Heleen de laatste tien dagen. Aanvankelijk had ik nog geen terugvlucht geboekt want ik dacht dat ik het daar zo fijn zou vinden dat ik nog langer wilde blijven. Niets was minder waar, ik wilde samen met Heleen naar huis.

Thuis komen

Toen we na een lange dag reizen eindelijk ‘s avonds om 10 uur thuis waren, kwam  Ferry, de ezel, luid balkend van achter uit de wei naar ons toegerend. Zo, we waren weer thuis.
In de dagen daarna kwam de vraag steeds opnieuw bij me langs waar wil ik nu echt wonen?  Zuid Frankrijk is het niet, maar waar dan wel? Ik stelde me allerlei andere locaties en woonplekken voor. Het kwam nog niet bij me op dat ik wel eens gewoon daar zou willen wonen waar ik al woonde.
Tot ik op een middag terug kwam van de wandeling, in onze woonkamer op de bank ging zitten en om me heen keek. Ineens zag ik het. Hier wil ik wonen, hier voel ik me thuis. Er is nergens een plek waar ik zou graag ben dan juist hier op deze bank in deze kamer. Het voelde als een soort openbaring. Jarenlang heb ik me er tegen verzet. Ik vond dat ik als Brabander me hier niet thuis kon voelen.

Die prachtige oude boerderij

Als geld geen rol zou spelen, dan zou ik de prachtige, oude boerderij waar ik nu woon op laten knappen. Wat meer comfort zou aangenaam zijn. Heleen en ik vinden het fijn om gasten te hebben, nu hebben we daar geen geschikte plek voor. Afgelopen jaren hebben we verschillende keren onderdak verleend aan een familielid of vriend die een tijdelijke woonplek zocht. Met de nodige improvisatie en goede wil lukte dat. We zouden het heerlijk vinden om gasten een warme en comfortabele logeerplek te kunnen bieden. Een separaat gastenappartement zou ideaal zijn. Dus kom maar op met dat geld. Ik weet nu, wat ik wil.

Als je een keer met me mee wilt wandelen, klik dan hier om je aan te melden.

This article has 1 comments

  1. Thea Beantwoorden

    Heel herkenbaar allemaal. Ook mijn man en ik zijn al jaren bezig met het willen verhuizen enz. Maar steeds wanneer we meer open zijn en tevreden zien we hoe goed wij het al hebben, hoe gezegend we zijn met zoveel mooie natuur om ons heen. Een lekvrije en warme woning, verschillende winkels in de buurt , de markt en meerdere medische hulpposten en wat al niet meer. Al die innerlijke onrust is allemaal het verhaal van rupsje nooitgenoeg en het maakt je blind voor alle zegeningen die je wel hebt. Oké we zijn wel beiden mensen die van reizen houden en daarvoor is een camper in ons leven gekomen. Dat hadden wij nooit gedacht overigens. Dus met jullie verbouwing en de hulp inclusief de centen komen echt wel naar jullie toe, vertrouw daar maar op.
    Hartegroet
    Thea

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *